سفید ٬ بنویس سفید

 

سفید

غلطه

باید سفیدو با سفید نوشت

 

سفید

 

خوبه ( خر شد ) . بنویس دنیا سفید است . همه سفید اند . همه چیز سفید است . زندگی سفید است .

 

دنیا سفید است . همه سفید اند . همه چیز سفید است . زندگی سفید است . 

ای نفهم بی شعور . میگم با سفید

دنیا سفید است . همه سفید اند . همه چیز سفید است . زندگی سفید است . 

 

خب حالا نقطه سر خط .

بنویس سفید

 

احمق ٬ ...

 

ـ باشه باشه با سفید مینویسم سفید .

خوبه . حالا بنویس دنیا سفید است ...

 

( پیوسته شد این سلسله تا روز قیامت )

 

پ.ن :

تا کی می خوای هر چی بهت دیکته میکنن رو بنویسی ؟ اینهمه دود تهرانو نمیبینی ؟ سفیدش کجا بود  بد بخت ؟ ( هی تند نرو ٬ تهرانو میگم )

پ.ن ۲ :

چی سفیده رفیق ؟ ای بابا . شب سیاه خدا رو نگا کن ! باز میگه سفید

پ.ن ۳ :

نه انگار بد خرت کردن

پ.ن ۴ :

یه بار با چشای خودت ببین ٬ چی می بینی ؟ نه خداییش .

پ.ن ۱ + ۴ :

چه حاجت به بیان است ...

پ.ن ۲ + ۴ :

من که میگم همون خاکستری !