تبليغاتX
2×0=0

2×0=0
چه دانٍستن های تلخی ...

NEVER & EVER

شنبه بیست و سوم شهریور 1387

OVER & OUT

 

REALLY …

 

 

 

 

پ.ن : اینبار دیگر واقعی ست ،

مطمئنم .

 

تو هم مطمئن باش ، که تعطیل شد ، برای همیشه

+ ساعت 21:49توسطسایلاس |

anxios

دوشنبه هجدهم شهریور 1387

 

 

اصلا یعنی چی که اینجا اسمایل عصبانی نداره ؟! ( اسمایل عصبانی )

 

من فقط میدونم که عصبانیم ٬ هیچ دلیل مشخصیم وا۳ ش پیدا نمی کنم . ( اسمایل عصبانی )

 

 

پ.ن :من چرا اینهمه فکر میکنم ؟!

منظورم اینه که چرا نمیتونم فکر نکنم ؟! ( اسمایل عصبانی )

 

هــــــَــــــــــــــو اِو  ِ ر ، :

 

... I have missed U so

 

( اسمایل سر در دست گرفتن )

 

 

... I feel lost

 

 

وقتی که آسمان فراموش می شود ...

 

 

+ ساعت 14:31توسطسایلاس

سر در دست گرفتن و بار بر دوش نهادن

یکشنبه هفدهم شهریور 1387

 

 

حرف زدن ممنوع ...

اینجا فقط گریستن مجاز است ...

 

 

                                       اشک نه پاک است و نه مقدس . فقط یک وسیله است ، مثل ناخن ...

 

 

 

ویرایش : من همینجا از همه ی دوستان بخاطر مزخرف بودن پستهای اخیرم معذرت خواهی میکنم و امیدوارم که این چیزا برام "ساده" و "سبک" بشن ( آخریه مال تو بود مهتا )

+ ساعت 13:52توسطسایلاس |

تلنگر لطفا

جمعه پانزدهم شهریور 1387

 

من چیکار دارم می کنم ؟! ...

+ ساعت 12:28توسطسایلاس |

- - - / - - -

سه شنبه دوازدهم شهریور 1387

 

 

مــَــــــــــــــــن                   خیــــــــــــــــلــــــــــــــــــــی                  خوشـــــــــــــــــحالـــــــــــــــــــــم

 

 

کـــــــــــــــــــــــه                تمـــــــــــــــــــــوم                   اون           مـــــُــــــــــــــــــدَّت

 

 

سـَــــــــــــــــــــــر  ِ کــــــــــــــــــــــــار                   بـــــــــــــــــــودم ...

 

+ ساعت 13:39توسطسایلاس |

خـــَـــــــــــــــط

جمعه هشتم شهریور 1387

 

 یک خط گنگ واحد

پیش میرود به سوی آرزوهای مرده

یک خط خمیده ی تنها

میرود تا آخرین ذره ی چسب نواری

که وقتی باید می بود ، نبود

و حال بودنش دیگر فرق چندانی ندارد

سه آرزوی مرده

میروند به سوی آخرین خطوط آرزوها

که در هم پیچیده اند

و یکصدا فریاد میزنند

که ضعیفی

و 5 خط ممتد

قطع میکنند همه ی خطوط را

تا بگویند که تو گذشت سرت نمیشود

و هزاران هزار خط خمیده ی باز ( و بسته )

می پیچند دور حقوق نداشته ای که بخاطر

خودخواهی دیگران از تو گرفته شده اند

و هفتاد خط شکسته ی باز ، مانند دست و پاهای

شکسته ی مورچه ای بیچاره

در هم گره میخورند

و تعداد زیادی هم

خطوط خمیده ی بسته ی دایره وار

خیس می کنند صفحه ها را

و بقیه خطوط هیچ نمیدانند

که به چه کسی فحش باید داد

به دوایر

به زوایا

به خود

یا به خدا

و عالمی دارند خطوط خمیده ی باز به همراه خمیده ی

بسته شان که میشوند چیزی شبیه "؟"

که تمام زندگیمان را در خود حل کرده اند

و مطلق حرامند

و بهترینشان

همان خط صاف

یا گنگ واحد

است . و یا ...

ترکیب همه شان

که حک می کنند

خطوط و حروف نافهومی را

بر روی کاغذ

 

 

 

 

 

 

پ.ن: هرچند که این نوشته مال 16/3 ه ، اما حال کنونی من فقط یه خورده از این مدل خفیف تره ! ...

   

 

+ ساعت 16:50توسطسایلاس |

خواب

پنجشنبه هفتم شهریور 1387

There lives somebody

In the moonlight

Someone out of reach

In the dark nights

.

.

.

.

+ ساعت 19:40توسطسایلاس |