احساس می کنم فرفره مغزم افتاده دست یه بچه ای که خیلی از چرخوندنش لذت می بره ، خصوصا وقتی اصطکاکش با زمین ایجاد جرقه کنه

تو میدونی من چمه ؟؟ خودم به نتیجه ای نمیرسم

پ.ن :

نمیدونم تا حالا به قطره خونی که می چکه توی آب یه لیوان زلال دقت کردی ؟ ( اگه از خون بدت میاد جوهرو جایگزینش کن ) ( حتی می تونه خون انگشتی باشه که با چاقو بریدیش ) اول یه حلقه س . بقیه جاهای آب هم همچنان زلال می مونن . بعد یواش یواش محو میشه مث یه لکه وسط آب . بعد تو کل آب حل میشه و اثری ازش نمی مونه . حالا فک کن هی قطره های بیشتری بچکن ... نهایتا آب صورتی یا حتی قرمز میشه .

این منو یاد دروغ می اندازه . اولش همه ش به یادشی و واسه ت کاملا مشخصه .  بعد یواش یواش مث یه لکه تو خاطراتت به جا میمونه . بهد کاملا محو میشه و فراموشش می کنی . اما بعد چن سال که نگاه کنی ، کل وجودت میشه دروغهای فراموش شده .

پ.ن 2 :

بحثای دروغ خیلی تکراری شدن نه ؟ چه گزینه ای جایگزینش بشه بهتر ؟ دو صفر هیچ ؟؟؟؟؟

پ.ن 3 :

س ر م    خ ی ل ی    د ر د     م ی ک ن ه